Boekscout Auteursblog - verhalen van en door auteurs
Hoop Vertrouwen Toewijding & Liefde
Als `t hart niet meer gelooft en hoopt, dan is liefde nog de redding.Willem de Mérode(1887-1939)Een aantal zaken zijn mij het afgelopen jaar duidelijk geworden. Hoop kan een fantasie worden. Zo hebben we gehoopt op een groepsimmuniteit. Een ander ding wat duidelijk werd is vertrouwen of geloof dat kan verworden in een zeker weten van het eigen gelijk. Een vertrouwen in gelijk moeten hebben. Zo heb ik gezien dat toewijding kan verworden in kokervisie. Een toewijding om alles binnen het eigen denken te bewijzen. Een toewijding die beperkt. En liefde kan leiden tot een enorme liefde voor zelf. De ik-gerichte liefde kan enorm verwoestend zijn.Zo heb ik gezien dat goede eigenschappen of principes kunnen worden misvormd tot een verdediging van het 'zelf'.Ook begrijp ik de uitspraak van Jezus Christus nu beter als Hij zegt:Luister goed! Ik zeg jullie: als je het Koninkrijk van God niet ontvangt zoals een kind dat doet, kun je het niet binnengaan." Markus 10:15 BB 2013Tenzij wij een basishouding hebben van liefhebben en vertrouwen, een basishouding van alles onderzoeken met het denken van een kind waarin alles nog mogelijk is, kunnen wij het Koninkrijk Gods niet zien en ontvangen. Een denken dat de experts in theologie in Jezus' en onze tijd vaak niet konden begrijpen. Om zo te durven denken is een ijzeren discipline, een onverdeelde toewijding vereist. Een toewijding die alleen opgebracht kan worden als 'de liefde voor de ander' groter is dan de liefde voor het 'zelf'. Iets wat haaks staat op het denken van onze westerse samenleving. Jezus' woorden geven ook aan experts hoop. “In het denken van de beginner zijn er vele mogelijkheden; in het denken van de expert slechts enkele. Als je hoofd leeg is, dan is het altijd klaar voor wat dan ook; het is open voor alles.” Shunryu Suzuki een Zen monnik (1904-1971Hoe graag ik zo als een kind zou willen denken, de wereld zo onbevangen op mij af laten komen, toch blijft mijn eigen 'denken' en 'weten' mij beperken. Omdat denken van een kind te willen hebben en vasthouden moet ik mij toewijden om voortdurend de onderzoeker, dat ben ikzelf, te onderzoeken. Vragen die me daarbij helpen zijn:Ben ik bereid om uit liefde voor de ander, mijn eigen 'ego' opzij te zetten?mijn eigen perceptie van de werkelijkheid te onderzoeken?'mijn gelijk' op te geven?te vertrouwen?mijn ongelijk toe te geven?mijn falen te erkennen? voor de gevolgen van mijn 'expertise denken' vergeving te vragen? Liefde met Toewijding en Vertrouwen geven ons Hoop!
Dat is niet mijn verantwoording?
Vragen, vragen, vragen en geen antwoorden?Van vragen wordt je wijs... Ooh ja? Vragen staat vrij... Ooh ja? Men kan beter tweemaal vragen dan éénmaal ’t spoor bijster worden. Ooh ja? Allemaal Nederlandse spreekwoorden en gezegdes. Mogen wij in Nederland nog wel vragen stellen over precaire onderwerpen zonder dat we in een hokje weggezet worden? Ik merk dat er een enorme polarisatie ontstaat als er precaire onderwerpen worden aangesneden en de liefde en het respect vetrekken gauw via de achterdeur... Helaas niets nieuws onder de zon.Vele wijsgeren van oude tijden Pythagoras, Copernicus, Galileo, Aristarchus van Samos en zo kan ik er nog wel meer noemen. Dat waren mannen die vragen bleven stellen aan de zogenaamde 'feiten' - de aarde is een platte schijf - zonder rekening te houden met het gevestigde gedachtengoed en soms bepaald door de staat of een religie. Zij beweerden al jaren dat de aarde een bolvorm had maar niemand die hen geloofde. Ze werden weggezet als dom, fantasierijk, duivels en zo meer.Wie is er eigenlijk verantwoordelijk voor de aannames die een mens maakt? Omdat de mens zelf verantwoordelijk is voor zijn of haar aannames is het belangrijk dat een mens zich goed laat informeren. En daarbij moet men niet vergeten ook de informeerder te onderzoeken. Spreekt een informeerde zichzelf tegen dan is die informeerde onbetrouwbaar ook al spreekt de informeerde de algemeen geldende opinie. Spreekt de informeerder een boodschap die je niet aanstaat dan is het zaak jezelf, de informeerder en de feiten te onderzoeken. Staat de boodschap van de informeerden je wel aan dan ontslaat het je niet van de verantwoordelijkheid om zowel jezelf, de informeerder en de feiten te onderzoeken voordat je de informatie als de waarheid gaat aannemen.In de tijd van de eerder genoemde wetenschappers waren er ook wetenschappers die de 'fantasierijken' probeerden te overtuigen van de geldende opvattingen. Oh ja! Ook al bleken die feiten jaren later niet waar te zijn. Het voordeel van een specialist is dat die over een bepaald gedeelte van de werkelijkheid heel veel weet, echter het nadeel van een specialist is dat die niet de hele realiteit beschouwt en zeker ook geen specialist is op al die andere terreinen.Daarom zegt de schrijver van Spreuken: Plannen mislukken als er niet goed over nagedacht wordt. Maar goede plannen ontstaan door aan veel raadgevers om raad te vragen.Spreuken 15: 22Blijkbaar hebben we een veelheid van raadgevers nodig om tot een goed plan toekomen. Voor Pythagoras, Copernicus, Galileo, Aristarchus van Samos was vasthouden aan de feiten en geduld nodig om andere wetenschappers tot een transformatie in hun denken te laten komen. Het resultaat was uiteindelijk een transformeren van de astronomie. filosofie, theologie, natuurkunde en wiskunde. Wetenschappers van die disciplines moesten ineens hun hele denken omgooien. Niet een klein beetje, maar 180 graden. Deze transformatie was met recht een paradigm shift.En wat is nu uw en mijn verantwoording in dit geheel?Laat mij dit illustreren met een verhaaltje. Stel je bestuurt een auto en rijdt, met je kinderen achterin, een enkelspoor spoorwegovergang over. Je zicht naar rechts is beperkt want daar zit je vriend. Jij kijkt naar links en ziet niets aankomen en je vraagt je vriend of hij iets ziet. Hij zegt: Nee er komt niets aan.Als bestuurder geef ik gas, maar ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik spiek vlak voor ik de rails over rijd toch nog even naar rechts en zie gelukkig ook niets. Vertrouw ik mijn vriend niet? Jawel! Ik wil alleen zelf ook verzekerd zijn dat hij niet een klein geel lampje over het hoofd heeft gezien. Ik ben immers wel verantwoordelijk voor mijn kostbare lading.Heet zo iets nu wantrouwen? Ik denk het niet. Ik noem het gedrag-dat-verantwoordelijkheid-laat-zien. Mijn vriend die naast mij zit, ook een autorijder, kijkt instinct matig waarschijnlijk ook even naar links. Is dat wantrouwen? Nee, ik denk het niet, want dan was hij niet bij mij in de auto gestapt. Het is een ingebouwd gevoel van verantwoordelijkheid dat we allemaal hebben. Vragen stellen aan de realiteit noem ik dat. Het is goed en nodig, want zo houden we elkaar scherp. Ik kan immers ook iets over het hoofd ziener als u! En als dat zo is zal ik u enorm dankbaar zijn. Daarom mijn eerste devies: Blijf elkaar vragen stellen en houd elkaar scherp.Dreigt iemand te ontsporen? Wijs die persoon in liefde en openheid op de ontsporing en wees je tegelijkertijd bewust dat het ook zo kan zijn dat jij de ontspoorde bent. Daarom een tweede devies: Onderzoek ook de onderzoeker en controleer de feiten.Want uiteindelijk ben jij degene die verantwoordelijk is voor jou acties of niet acties. Stel in mijn voorbeeld dat ik een geel lampje over het hoofd heb gezien en mijn vriend heeft het wel gezien maar houd zijn mond. Dan zijn we alle twee slachtoffers en mijn kinderen ook. Dat wil je toch niet op je geweten hebben?Maar goede plannen ontstaan door aan veel raadgevers om raad te vragen.God is zo gek nog niet.
Vertrouwen komt te paard en gaat te voet?
"Liefde vertrouwt alles."(I Korintiërs 13: 7)Laatste tijd wordt ik geconfronteerd met mensen die wantrouwig zijn naar ander mensen. Gelovig zijn en niet vertrouwen is voor mij een contradictio in terminis. Immers, 'vertrouwen' is, zowel in het Grieks als in het Bijbels Hebreeuws, synoniem aan ‘geloven.'Geloven impliceert vertrouwenAls ik beweer te geloven dan is er iets waar ik op vertrouw. Het kan een overtuiging zijn, een persoon, een dier of iets anders. En eigenlijk vertrouw ik dan toch weer op een overtuiging. Ik vertrouw bijvoorbeeld mijn auto, maar eigenlijk vertrouw ik mijn ervaringen met mijn auto. En ook vertrouw ik de producent en de onderhoudsmonteur van mijn auto. Ik vertrouw eigenlijk op aannames die ik doe over het voertuig, de producent en de monteur. En bewijs heb ik daar niet voor.Ja, soms heb je van die zogenaamde maandagochtend auto's waar altijd wat mee is. En dan vertrouw je zo'n auto niet meer. Je vertrouwen is te paard vertrokken. En toch…Stel dat die auto je € 100.000 heeft gekost en precies voor jou gemaakt is. Naar jouw wensen en in de kleur die jij wil. Het is jouw unieke lievelingsauto! Wat doe je als het voertuig je voor de zoveelste keer in de steek laat? Je verkoopt hem, en je neemt het verlies van € 50.000 voor lief? Je laat hem weer helemaal nakijken en repareren en je stapt er weer in?Meer keuzes heb je eigenlijk niet!Vertrouwen is een keuzeIs het eigenlijk ook niet zo met geloven/vertrouwen? Je vertrouwt God of je vertrouwt Hem niet. Je vertrouwt je collega of je vertrouwt hem niet. Daar tussenin zit eigenlijk niets. Soms hoor ik mensen zeggen: Ja maar, ze moeten dat vertrouwen eerst maar eens verdienen of terugwinnen. Mijn vraag is dan: Kan dat eigenlijk wel? Immers God doet altijd wat Hij zegt, en toch vertrouwen mensen Hem niet. Hoe goed Hij Zijn best ook heeft gedaan en doet. Hij heeft zelfs zijn eigen Zoon voor elk mens gegeven en ook dat was niet genoeg.Ik kan alleen maar concluderen dat vertrouwen/geloven een keuze is. Niet een keus op basis van gevoel, maar een keus van de wil.Wantrouwen door angstAls we zeggen: "Ik kan nog niet vertrouwen" dan zeggen we dat, omdat we bang zijn. Het is dan zaak om te vinden waar we ten diepste bang voor zijn. De Bijbel leert ons hierin: "Angst voor mensen is een valstrik, wie op de HEER vertrouwt, wordt beschermd." (Spreuken 29: 25) Ik heb het dus niet over gezonde angst die ons fysiek beschermt.Als we ergens angst voor hebben dan zullen we al gauw wantrouwen. Die angst kan voortkomen uit ons verleden en regeren in het heden. Angst om controle te verliezen, angst om iets fout te doen, angst voor wat mensen zullen zeggen, en zo veel meer. De ‘apostel van liefde’ schrijft ons daarom: "Er is in de liefde geen vrees, maar de volmaakte liefde drijft de vrees uit. De vrees houdt immers straf in, en wie vreest, is niet volmaakt in de liefde." (1 Joh. 4:18)Ik kies daarom om mensen te vetrouwen terwijl mijn gevoel misschien wat anders zegt. En jij?Wantrouwen heeft grote gevolgenZoals jullie wellicht weten geef ik trainingen. In een van die trainingen is er een oefening waarbinnen teams iets zo snel mogelijk moeten doen om te winnen en waarin door de trainer soms gesuggereerd wordt dat iemand niet te vertrouwen is. En wat blijkt: Alleen de suggestie dat iemand in je team niet te vertrouwen is kan er voor zorgen dat je team verliest. Teamleden zijn niet meer gefocust bezig, en vaak wordt er tijd verspeeld aan het vinden van de saboteur.Ongeloof en wantrouwen kost ons energie, tijd en inspanningen. We focussen ons dan vaak op de dingen die we niet willen waardoor we niet krijgen wat we wel willen. Het is als sturen in een bocht en kijken naar waar we niet heen willen. Waar gaan we heen?En misschien kost het nog wel iets ergers, het kost meestal relaties. Willen we dat? Er zijn zelfs bedrijven die enorm veel geld verdienen aan wantrouwen. Denk maar aan de slogan:" Vertrouwen is goed maar ... is beter."Ik heb zo mijn eigen gedachten over de wereldse waarheid: "Vertrouwen komt te voet en gaat te paard." Het is gebaseerd op de menselijke angst en achterdocht. Dezelfde achterdocht die Adam en Eva hadden toen satan tegen hen zei: "Jullie zullen helemaal niet sterven. God weet dat als jullie daarvan eten, jullie de waarheid zullen zien. Jullie zullen net als God weten wat goed en wat kwaad is." (Genesis 3: 4) En het resultaat? Een gebroken relatie met God. Ik ga voor mijn eigen overtuiging, die past bij het vertrouwen dat God in de mens heeft. Ik kies om mensen te vertrouwen en als iemand dat vertrouwen beschaamd dan doet dat zeer en die ander heeft schuld op zich geladen. Ik wil niet de oorzaak van een relatiebreuk zijn. Dan nog liever schuld op me nemen voor iets wat ik niet gedaan heb om de relatie te herstellen of behouden. (nee, dat is niet makkelijk en we hebben een goed voorbeeld toch?)Vertrouwen is een handelen vanuit de toekomst, wat jij wil dat waarheid is, met een resultaat in het heden.Waar kies jij voor?PS Zoals met veel Bijbelse leefregels, ze zijn de wereldse leefregels achterstevoren. 'Vertrouwen komt te paard en gaat te voet.'Reageren wordt gewaardeerd!
Maar dat heb ik niet gedaan, niet zo gezegd, niet zo bedoeld...
Afgelopen maanden heb ik een aantal keren conflicten tussen personen meegemaakt. Woorden werden er gesproken en zielen werden er verwond. Nare situaties ontstonden en onwerkbare omstandigheden gecreëerd. Als buitenstaander had ik vroeger snel een oordeel klaar. Nu? Nu is dat anders. Ik heb ontdekt dat oordelen niet behulpzaam is. Voor mij niet en voor niemand niet.Zelfs al hebben we alle feiten op tafel nog steeds is het niet aan ons om te oordelen of te bepalen wie er schuld heeft. Daar hebben we in onze maatschappij een rechtssysteem voor. Dat betekent helaas niet dat er altijd recht gesproken wordt omdat de feiten niet de gehele 'waarheid' bevatten maar slecht een interpretatie van de waarheid. Een voorbeeld: De kilometerteller in mijn auto geeft aan dat ik 90 km/uur rijd. De objectieve waarheid is dat ik 87,4 km/uur rijd. Het wordt nog ingewikkelder als ik 's-ochtends om 06:05 met 155 km/uur over de snelweg rijd waar ik op dat moment 100 km/uur mag. Ik rij richting het ziekenhuis in een geval van leven of dood van min kind. Ik word geflitst en moet voor de rechtbank verschijnen want mijn rijbewijs is ingevorderd. Ik rijd immers meer dan 50km/uur te hard.Het feit is dat ik 55 km/uur te hard reed met als gevolg dat mijn rijbewijs is ingevorderd. Helemaal correct. Echter de rechter zal naar meer kijken dan alleen dit naakte feit. Overwegingen zouden kunnen zijn:het was een rit op leven en dood. Bewijs door het ziekenhuis geleverd;tot aan 06:00 uur mocht ik op dat weggedeeld 130 km/uur en zou de overtreding geen invordering opleveren;er is geen sprake van eerdere veroordeling;er is geen sprake van onverantwoord rijgedrag en het was rustig op de weg vanwege de Corona-maatregelen;gezien de ernst van de situatie was een overschrijding van de maximale toegestane snelheid met 20 km/uur acceptabel en verantwoord te noemen voor een ervaren automobilist.De rechter zou dan kunnen bepalen: 'Schuldig maar zonder oplegging van enige straf' om zo recht te doen aan de gehele situatie.Zo kan het dus ook zijn als twee mensen met elkaar praten dat de een wat zegt en dat de ander wat anders hoort. De toon, het woordgebruik, het gevoel van de ontvanger of dat van de zender. En voila, we hebben miscommunicatie. De een wordt boos, de ander verdrietig of voelt zich niet begrepen of zelfs afgewezen en een conflict kan geboren worden. En dat geldt voor iedereen! Ook voor mij.Om zo'n gebroken relatie te herstellen hebben we een aantal dingen nodig. Ten eerste vertrouwen in de ander en dat is een keuze en niet iets wat die ander moet verdienen. Ten tweede respect. De ander is immers iemand anders, met een andere voorgeschiedenis. Ten derde liefde, dat is de motivator om de eerste twee op te kunnen brengen en ook dat is een keuze en niet een gevoel. En dan komt het moeilijkste voor de meesten, het gesprek aangaan. Niet het uitleggen waarom je iets wel of niet gedaan hebt is daarbij belangrijk, maar de ander willen begrijpen. Zinnen als: Ik hoor je dit en dit zeggen. Bedoel je dat ook zo? Zijn zeer behulpzaam. En dan als laatste verantwoording nemen voor wat wat jouw woorden, daden (of het ontbreken ervan) of houding hebben veroorzaakt. Of dat nu terecht is of niet. Is dit makkelijk? Nee, alle behalve en we willen de relatie herstellen. En voor fouten kunnen we vergeving vragen. Één man heeft ons voor gedaan hoe dat gaat, namelijk Christus. Hij heeft verantwoording genomen voor wat Hij niet gedaan heeft namelijk, al onze verkeerde acties. Hij is voor ons door het 'stof' gegaan. En hoevaak doen wij keer op keer, op keer, op keer verkeerde dingen of doen juist de goede dingen niet? Het gaat bij het herstellen van een relatie niet om wie gelijk heeft of wie schuld heeft, want als het daarom draait zal een relatie niet herstellen maar definitief verbroken worden. Ben jij bereid om door het stof te gaan om een relatie tee herstellen? Ook dit onderwerp komt uitvoerig in mijn volgende boek aan de orde.Graag reacties... dat vind ik leuk.
Complexe thema's en levensvragen
Wat moet ik daar nu op zeggen?Regelmatig loop ik in mijn werk tegen lastige complexe thema's aan. Denk bijvoorbeeld aan vraagstukken rond, gender, homohuwelijk, euthanasie of abortus. Dit zijn geen thema's die je als christen eenvoudig met een voor of tegen kunt beantwoorden maar hoe dan wel?Tijdens het schrijven van mijn tweede boek heb ik een aantal van die vraagstukken uiteen gerafeld en systematisch behandeld. En het blijkt dat er een soort systeem ontstaat dat het mogelijk maakt om antwoorden te geven in specifieke gevallen. En het schept randvoorwaarden en duidelijkheid als het gaat om zorgvuldigheid. Een vraag ben je voor of tegen werkt namelijk alleen maar polariserend en gesprekken stoppen vaak. Niet echt behulpzaam. Juist bij dit soort complexe vraagstukken is het nodig om de casus specifiek te omschrijven. Antwoorden geef ik dan ook niet op de vraagstukken maar ik geef een schets van de weg waarlangs antwoorden gevonden kunnen worden.Denk bijvoorbeeld eens aan vaccinatie. Moet ik me niet of wel laten vaccineren tegen de griep of COVID-19?Momenteel wordt het manuscript proefgelezen en zal ik correcties aanbrengen. Daarna zal ik het aan de uitgever voorleggen. Ik ben met mijn tweede boek in een ver gevorderd stadium dus.Reacties op dit bericht zijn zeer welkom!Maarten
Een Tweede Boek in de maak
Juni 2019 was de dag waar mijn eerste boek "Geef Mij je hart en doe wat je wilt!" het levenslicht ging zien. De presentatie vond plaats tijdens de Ontmoetingsdag met onze betrokken achterban. Wat een feest was dat! Nu ik daar en terug denk wordt ik er weer blij van. Het was een hele bevalling dat eerste boek. Een tweede boek zou makkelijker gaan. En dat is ook zo. In grote lijnen is ook het tweede boek klaar, maar dan komt de fine tuning. Weglaten, anders verwoorden en ga zo maar door. En ondertussen... moet dat en dat er ook niet in? Die knagende onzekerheid... Met dat laatste ga ik maar mee stoppen. Van het eerste boek heb ik een kleine honderdvijftig exemplaren verkocht. Niet echt om over naar huis te schrijven maar toch hondvijftig is meer dan geen. De vertaling naar het Engels en Hongaars laat nog even op zich wachten maar die komen er zeker.Het tweede boek zal met name een praktische invulling van het eerste boek zijn maar ook een boek dat je een manier aanreikt om lastige levensthema's verantwoord te benaderen. Thema's als abortus en euthanasie liggen complex en zijn niet zo eenvoudig te beantwoorden. Een vraag als: Ben je voor of tegen abortus? is niet alleen ongepast maar getuigd van ongenuanceerdheid. Even als een ja of nee antwoord geven op die vraag ongenuanceerd is.Voor hen die wel eens spreekbeurten in kerken en gemeentes geven is dit ook een pracht boek. Het boek geeft je 50+ thema's met onderbouwing voor een inleiding en of overdenking.Mocht je geïnteresseerd zijn laat dan hier een berichtje achter.
Welke thema?
Mijn tweede boek vordert gestaag. Het grootste deel is nu geschreven maar ik vroeg me af welk thema zou ik sowieso in het boek moeten opnemen. Ik denk dat jullie als lezers mij daarbij kunnen helpen. Graag reacties hieronder.Alvast bedankt voor jullie reacties.Groet Maarten
It's all about...
Heaven or HellDe laatste tijd heb ik wat zitten mijmeren over de eeuwige vraag die veel christen in hun leven hebben: Wordt het hemel of hel? Apart eigenlijk want in het tweede deel van de bijbel vind ik die vraag eigenlijk niet terug. Net of de volgelingen van de Weg niet met die vraag zaten. En misschien hadden ze daar echt helemaal geen vragen over. En wat als die vraag er helemaal niet is?Waar draait het in het leven van een volgeling van Jezus Christus dan om? Lezen in het Woord en dat overdenken brachten mij nieuwe mijmeringen. De gedachten aan de twee koninkrijken, die van goed en van kwaad, kwamen langs maar ook de manier waarop het volk Israël uit Egypte werd verlost. De bevrijding door God uit Egypte is een beeld van onze bevrijding uit het koninkrijk van het kwade. En ja, er was één dag nodig om Israël uit Egypte te halen, maar het duurde nog ruim veertig jaar om Egypte uit de Israëlieten te halen. De Israëlieten waren vrij maar gedroegen zich nog als slaven van Egypte. Ook wij zijn vrij en gedragen ons nog als slaven van de wereld, het koninkrijk van het kwade.Wat maakt dat ook wij terug verlangen naar de Egyptische slavernij? Is het de angst voor het onbekende? is het de angst voor de verantwoording? Is het de angst voor de mensen om ons heen? Is het de angst om anders te zijn dan de wereld om ons heen?Ik denk dat het uiteindelijk zo is, dat we liever behouden wat we hebben dan dat we loslaten wat we hebben om iets anders te krijgen. Onze omgeving staaft ons in die angst en overtuigingen. Wie vergeeft er nu zijn vijanden? Dat is toch niet normaal? Het draait allemaal om ons ik. Als ik maar veilig ben, het goed heb, een baan heb, getrouwd ben, kinderen heb.... etc. etc. Het Koninkrijk van Jezus Christus is in ons, en wordt meer en meer zichtbaar als wij ons houden aan de regels van Zijn regels. Alles in dat Koninkrijk draait om het liefhebben van onze naaste. Het draait daar allemaal om de ander. Ik hoor mensen al denken: Dat kan toch niet waar zijn? Doe normaal... Je moet toch zeker ook aan jezelf denken! (Alsof we dat al niet doen.)De feiten zijn simpel: We zijn vrijgekocht uit slavernij. -Niet onze verdienste overigens.- We zijn ten aanzien van Christus vrij van enige verplichting, schuld of schaamte. We hoeven de 'waarheden' van de wereld niet meer na te leven. We zijn vrij om de waarheden van God te testen en uit te leven zodat de wereld kan zien Wie en Hoe Hij is! De God die zichzelf liefde noemt.
Eerlijk zijn duurt het langst?
Wat is eerlijk?Van Dale Woordenboek: 1 betrouwbaar: eerlijk als goud 2 openhartigAls ik jouw mijn eerlijke mening geef, wat zeg ik dan? De waarheid? Als ik de beslissing van de scheidsrechter niet eerlijk vind en de tegen partij vindt het wel eerlijk wat zeg ik dan? Dat zij liegen?Als ik mijn spel eerlijk speel ben ik dan eerbaar? Of volg ik de regels?Verwarrend hoor...Etymologisch is het woord eerlijk: braaf, aanzienlijk; (van zaken) eervol, loffelijk; nuttig, gepast, edel’, onfrank, eervol, eerbiedwaardig, achtenswaardig, rechtschapen, betrouwbaar, oprecht en nog veel meer.Het lijkt mij dat eerlijk een containerbegrip is dat voor meerdere uitleg vatbaar is.Ik weet eerlijk niet wat ik schrijven moet. En ik weet eerlijk niet meer wat mensen tegen mij zeggen als ze iets eerlijks zeggen. Of een zin beginnen met eerlijk gezegd... Wat bedoelen ze dan? Zeggen ze dan iets loffelijks of gepasts, misschien wel iets betrouwbaars maar hoe weet ik dat?Eerlijk gezegd vind ik eerlijk maar een vervelend woordje en dat is niet eerlijk toch?En is God eerlijk als Zijn dagloon gelijk is aan Zijn uurloon?Ik weet het eerlijk niet meer. Wat denk jij?
De IK bv. of de ANDER nv.
de IK BV of de ANDER NVGetroffen zit ik op een stoel een citaat te lezen. Het is een soort wake-up call dat door mij hoofd gaat. De woorden trillen nog na in mijn lijf als ik het volgende lees: "De ANDER maakt wie of wat ik ben. Er is eerst de ANDER, zegt de Franse filosoof Emmanuel Levinas, die mij aankijkt en door zijn blik wordt ik pas zelf. Ik ben omdat de ANDER daar is."Deze manier van denken sluit niet aan bij het denken van de IK BV. Wat het wel doet is verwoorden hoe de God van de Bijbel er over denkt.In de Bijbel vind ik verdacht veel zinsneden die gaan over de ander. Niet mijn geluk maar het geluk van de ander. Niet liefde voor mij maar mijn liefde voor de ander. De ander staat centraal bij de ANDER. En als ik beelddrager ben van de ANDER dan zou mijn leven ook meer moeten draaien om de ander. Want in het liefhebben van de ander heb ik de ANDER lief, leert de Bijbel mij.We leven weliswaar in de IK BV maar als volgelingen van Jezus zijn we geroepen om te leven in de IK BV naar de overtuigingen van de ANDER NV. Want zo leert de IK BV de ANDER kennen. Zo zou de wereld een stuk mooier worden. Dan zou eenzaamheid en egoïsme uitgebannen worden. Honger zou verleden tijd worden en oorlogen niet meer bestaan.Het grote JA MAAR, is wat we als excuus gebruiken om te blijven doen wat we altijd doen. En dat is meegaan, ook als volgelingen van Jezus (en ja, daar ben ik er ook een van) met de waanzin van de IK BV. Ik besluit om me meer en meer bewust te orden van deze IK BV en mij te gaan gedragen naar de ANDER NV. En ja, dat kan met behulp van de Ander.Wat kies jij?
De zin van grenzen
Is de titel op de foto een paradox? beperkingen en grenzeloosheidDe Bijbel was in mijn ogen een beperkend boek. Gij zult niet echode het in mijn hoofd. Dat moest wel een een wrede God zijn. En als je dan iets fout deed dan stond daar meteen de doodstraf op. En wat te denken aan al die dieroffers. En eigenlijk was je nooit goed genoeg. Ook die boodschap van de wet bleef hangen. Die boodschap bleef lang hangen.Zonde, zondaar, schuld, oordeel, nooit goed genoeg... Zo wil je toch niet leven? Dat is geen leven toch? Ik vond dat allemaal nogal liefdeloos, hard en bedreigend. Zo'n God wil ik niet en dan moet je Hem nog liefhebben ook? Ik zei toen mijn protestantse geloof vaarwel. En ik denk dat velen dat met mij hebben gedaan en zelfs nog steeds doen om precies dezelfde redenen.De ommekeerMijn ommekeer kwam niet door veel in de Bijbel te lezen of naar preken te luisteren. Nee, die kwam toen ik jongeren van mijn eigen leeftijd tegen kwam. Jongeren die God blijkbaar op een andere manier kenden. En zij hielden van elkaar... Dat is wat mij trok! Toegepaste liefde en ik ontdekte meer...OntdekkingenToen ik de Bijbel ging lezen vanuit het oogpunt van liefde, want zeiden ze: 'God is liefde', ging ik meer en meer begrijpen. De regels waren er voor mijn eigen bestwil. Zoiets als de gebruiksaanwijzing voor een ingewikkeld apparaat. Of zoals verkeersregels er voor zorgen dat ik veilig aan het verkeer kan deelnemen.Wat ik nog meer ontdekte is, dat ik van nature graag blijf doen wat ik altijd doe. Of je zou ook kunnen zeggen dat ik graag mijn eigen verkeersregels maakte en naleefde. Aanpassen vind ik lastig, onzin, ik wist het zelf toch beter! Omdenken en TransformerenBlijven doen wat ik altijd doe heeft echter ook een nadeel. Ik blijf dezelfde fouten maken en misschien wel belangrijker, ik mis de kansen die de regels mij geven. Ik zou door dit 'omdenken' nieuwe mogelijkheden kunnen gaan zien. Mogelijkheden die ik voorheen niet voor mogelijk zou houden. Ik zou verder en veiliger kunnen 'reizen'.Mijn omdenken brachten een verandering in mij persoonlijk teweeg. Niet zomaar een verandering maar en rigoureuze verandering. Ik ging de Wet zien als een voordeel voor mij. Het werden van beperkingen mogelijkheden. COVID-19Waar komt dat virus ineens vandaan? Is het gemaakt, bewust verspreid? Een complot? Of is het een teken dat de eindtijd nadert? God of de duivel heeft dit virus gebracht. En dan?Of is het een greep van wie dan ook naar de wereldmacht? En dan?Wat brengen die vragen ons?De geschiedenis leert mij dat deze pandemie in geen verhouding staat tot eerdere pandemieën. Deze is verhoudingsgewijs van geringe omvang. Het Corona-virus heeft wel veel mensen doen inzien dat er meer mogelijk is dat ze dat ze voor mogelijk hielden. Het heeft ons gedwongen een kant uit te kijken waar we eerst niet wilden kijken. Thuiswerken in mijn beroep? Onmogelijk. Vergaderen via internet... dat kan niet! En zo meteen: vakantie in eigen land dat is niks toch? Of misschien wel. En hoe zit het met de afname aan CO2, fijnstof, energieverbruik... allemaal afgenomen? Hoe verhouden die zich tot de maatregelen die wij als land nemen? Of is er meer mogelijk en willen we die kant niet uit kijken?Zou dit ook het geval kunnen zijn met het COVID-19 virus? Dat we een bepaalde kant niet uit willen kijken? Namelijk naar ons zelf als mensheid en de manier waarop wij, jij en ik, leven? Dat we liever blijven leven op onze eigen manier en naar onze eigen regels en maatstaven? Zodat we kunnen blijven doen wat we altijd doen?Waar is God in jouw plaatje?
Twee kanten van de Wet
Veel christenen en niet-christen worstelen met de wet. De wet zoals we die in Exodus hoofdstuk 20 vinden. Wat veel christenen en niet-christenen echter niet weten is dat met de wet de Thora bedoeld wordt. De Thora zijn echter de eerste vijf boeken van de Bijbel. Alleen een erkende rabbi mocht de Thora interpreteren en uitleggen hoe de Thora toe te passen.Wat veel christenen en niet-christenen ook niet weten is dat de Thora twee kanten heeft. De ene kant is ten leven en de andere kant ten dode. Net als de twee bomen in de Hof van Eden de ene ten leven de andere ten dode. Is dat toevallig? Ik denk het niet.De vruchten van de Boom van Leven zijn de principes van het Koninkrijk van Jezus Christus, het koninkrijk van Goed. De vruchten van de Boom van (Goed en) Kwaad zijn de principes van het koninkrijk van deze wereld, het koninkrijk van kwaad, alwaar satan heerschappij voert.De vrucht van het naleven van de Thora is leven. De vrucht van het niet naleven van de Thora is de dood. En toen kwam rabbi Jezus!Hij nam de vloek van de Thora weg voor alle mensen. En Hij vatte de zegenende Thora samen in een zin: Heb God lief en je naaste als jezelf! De zegen? Opdat het wel met u ga!Is het Corona-virus een vloek? Nee, het is een kans! En wel om liefde te tonen naar je naaste.
Normen, Waarden en Principes
Onlangs zat ik met respect naar Gert-Jan Segers te luisteren die een klein boekje open deed over zijn nieuwe boek en de Nederlandse politiek. Terwijl ik zat te luisteren kwam er een gedachte bij mij op. Het is makkelijker een norm vast te stellen dan de voorafgaande waarden te benoemen. Dat bleek al toen ik heel jong was en ik mijn moeder vroeg: Waarom moeten we trouwen? Haar antwoord was: Omdat dat hoort! De regel hanteren is makkelijker dan uitleggen waar de regel vandaan komt. Een regel komt doorgaans voort uit een of meerdere waarden. Het is al moeilijk om waarden wast te stellen, maar nog ingewikkelder om de voorafgaande principes te bepalen. Als we dus spreken van normen en waarden klinkt dat voor mij als het paard achter de wagen spannen. We kunnen beter spreken van waarden en normen omdat de waarden voorafgaan aan de normen, de regels. Om kort te gaan een principe is een universele door God gegeven wetmatigheid en voor christenen een vrucht van de Boom des Levens. Zo'n principe wordt in een bepaalde tijd, cultuur en generatie gedefinieerd als een waarde waar vervolgens regels en zelfs wetgeving uit voortvloeien. Het niet hebben van een ijkpunt waar we onze principes, waarden en normen aan kunnen toetsen leidt tot wetteloosheid en zelfs de 'waarheid' dat er geen absolute waarheid is. Er is dan volgens sommigen ook niets te kennen of zeker te weten... Ieder kan zijn eigen waarheid hebben. Zelfs als het gaat over de uitleg van de Bijbel. Komt dit bekend voor? Waar ijk jij je waarheid aan? PS Ik zou het leuk vinden als je een reactie schrijft.
Leven in het NU of ...
Je leeft NU! Toch?Vergeten wat achter ons ligt...? Focus op de toekomst...?De wereld van vandaag wil ons meer en meer laten leven in het nu. Reclames, Werkwisselingen, Uitverkoop, Burger King, Feel Good, Succes, Geluk, alles willen we en wel NU. De instant maatschappij met een instant consument, is het die nu regeert. "I Want it and I want it NOW." Vergeten wat achter ons ligt en focussen op de toekomst?Dat zou betekenen dat we dezelfde fouten blijven maken en denken dat we een betere toekomst zullen krijgen. Ik denk dat als we blijven doen wat we altijd deden, dat we krijgen wat we nu hebben. En we willen onszelf ontwikkelen?En hoe zou dat verder ontwikkelen er uit zien?Focus op het Nu?Het probleem bij de focus op het NU is dat we in onze ego-gecentraliseerde maatschappij niet meer weten wat het is om afhankelijk te zijn. Afhankelijkheid is bijna een vies woord. Toen we nog kinderen waren was het gewoon dat we afhankelijk waren van onze ouders. Toen werden we pubers en wilden onafhankelijk zijn. Een goede zaak voor pubers. Echter als we daar in blijven hangen zoals ook veel volwassenen doen, dan is er slechts één persoon die voor ons zorgt, namelijk jijzelf. Eerst ik dan de ander, en dat laatste als we onszelf voldoende ingedekt hebben met tig verzekeringen en zekerheden. Daarnaast leggen we verantwoording bij de overheid om te zorgen dat we die zekerheden houden. Denk bijvoorbeeld aan je pensioen. De overheid moet voor ons zorgen want wij staan op onze rechten. Dit doen we zonder bij dit alles echt objectief om ons heen te kijken. We vinden overal wat van, en bepalen wat er eerlijk is en hoe het hoort te zijn. Jammer dat het zelden is zoals we willen... Frustraties alom.Leven vanuit het Nu met de kennis van het Verleden gericht op de ToekomstOnafhankelijk zijn en los komen van onze ouders, en zelf verantwoording nemen is gewenst en goed! Echter er komt een fase na die onafhankelijkheid. Dat is de fase van een wederzijds gekozen afhankelijkheid -in het Engels interdependence- waarin we voor elkaar gaan zorgen. De ander komt voor ons centraler te staan, onze naaste liefhebben, waardoor er veel meer mensen voor onszelf gaan zorgen. Er komt met de verantwoording een balans tussen onafhankelijk en afhankelijk. Als we zo zouden leven dan hoeven we ons geen zorgen te maken over wat we eten en drinken zullen of hoe we ons zullen kleden. We hoeven ons zelfs geen zorgen te maken over de toekomst want... onze naasten zorgen voor ons. Al zou je huis afbranden -wat opzicht natuurlijk vreselijk is- er is nog een leven na dat afgebrande huis. Onze naasten zorgen voor ons.Misschien kunnen wij als vooruit strevende Nederlanders eens laten zien wat het is om 'interdependent' te leven? Laten zien hoe een 'Zorgmaatschappij' er ook uit kan zien zonder ingrijpen van de overheid. Begin in je eigen buurt... Hoe dat in de praktijk werkt? We zouden ons eens kunnen afvragen hoe we ingedekt zijn door verzekeringen en er een of meerdere opzeggen waardoor we kwetsbaarder, afhankelijker worden.We zouden eens kunnen omzien naar onze naaste en ons afvragen wat hun noden zijn en het vrijgekomen geld daarvoor besteden.We zouden ons eens af kunnen vragen wat we aan abonnementen ed. hebben waar we wel zonder kunnen en de vrijgekomen middelen besteden aan onze naaste.We zouden ons eens kunnen afvragen wat we allemaal hebben en wat we amper of niet gebruiken... en ga zo maar verder. En dat niet omdat het moet maar omdat het kan!
Er is mij een lichtje opgegaan...
Kerst - Feest van het Licht 2019 Er is mij een lichtje op gegaan. Hoe vaak zeggen we zo iets? Wat bedoelen we? Afgelopen weken is het thema licht vaak bij me langs gekomen in de vorm van wensen maar ook in Kerst, Feest van het licht. Licht in donkere dagen. Heel concreet zijn we we daarin vaak niet. Wat bedoelt iemand als die zegt: Ik wens je veel licht voor 2020.Wat ik zo bijzonder vind is dat God licht is. Als je Jezus zegt: Ik ben het Licht der wereld, dan zegt Hij eigenlijk ik ben God. Het Licht schijnt in de duisternis... Het Licht schijnt in de wereld. En wat willen deze woorden eigenlijk zeggen. Het is zo cryptisch, zo vaag, zo ... en maak je eigen verhaaltje erbij.Ik weet van maar één vers in de Bijbel dat daar antwoord op geeft, en wel in het Evangelie naar Matteüs. In hoofdstuk vijf vers zestien lezen we: "Laat op dezelfde manier jullie licht schijnen voor de mensen. Laat hun de goede dingen zien die jullie doen. Dan zullen ze jullie hemelse Vader ervoor prijzen." Als ik daarover nadenk, dan vraag ik me af: Hoe laat ik mijn licht schijnen? Doen mijn goed bedoelde daden mensen God prijzen? Wanneer schijn ik dat licht in de duisternis?Heb jij een antwoord? Schrijf je antwoord dan hieronder op?
Het licht der wereld? Wij? Ik?
Waarom ik altijd? Doe niet zo raar...Als ik het licht voor de wereld ben dan is er iets mis!Of is er iets mis met mijn denken?Of is er iets mis met hoe ik mijzelf in deze wereld zie?Of ben ik toe aan een transformatie in mijn denken?Toen Jezus zei: "Ik ben het licht der wereld," (Johannes 8:12) wat bedoelde Hij daar? In Matteüs 5: 14 zei Hij tegen zijn volgelingen: "Jullie zijn het licht der wereld. Johannes legt in het vervolg van het vers 12 uit wat Jezus daar bedoelde: "die Mij volgt, zal in de duisternis niet wandelen, maar zal het licht des levens hebben."Wat Jezus tegen zijn discipelen zegt, zegt Hij tegen jou en mij. Wij zijn geroepen, bestemd om als vuurtorens, bakens voor oriëntatie en richting te zijn in deze wereld. Daardoor kunnen de mensen om ons heen zien wie Jezus, wie God is. Dat is tenminste de bedoeling! Bijzonder dat in het vervolg gesprek dat Jezus met de wijze mannen van die tijd zegt: "Jullie hebben snel je oordeel klaar, maar jullie kijken alleen maar naar de buitenkant. Jullie dénken te weten wie Ik ben. Ik oordeel niemand." (vers 15)Licht oordeelt niet, licht schijnt in de duisternis...
Hoe wij de Bijbel lezen?
Toen ik met een groep het verslag van de discipel van Jezus, Mattheüs, ging lezen kwamen we to verbijsteren ontdekkingen. Het was de eerste keer dat zij dit boek uit het Tweede Testament van de Bijbel lazen. Toen ik ter voorbereiding de eerste twee hoofdstukken las dacht ik, oooh ja, dat heb ik vaker gelezen. Er was weinig tot niets wat mij opviel. Toen ik echter de bril van een 'niet-weter' op ging zetten kwam de inhoud van die twee hoofdstukken totaal anders bij mij binnen. De hoofdstukken geven een geslachtsregister en de geboorte van Jezus weer. Enkele van die ontdekkingen wil ik graag met jullie delen.Een van die ontdekkingen was dat het geslachtsregister begint bij Abraham en naar verwachting niet bij Adam en Eva. Hun vraag aan mij: Waarom? Een andere ontdekking was dat David als koning wordt genoemd en Salomo niet. Mijn vraag aan hen: Wat zou Mattheüs hiermee willen zeggen. Verder dat van Abraham tot Jezus drie maal veertien dat tweeënveertig geslachten zijn. En dat is ongeveer 2.500 tot 3.000 jaren. Wat een best lange periode is. En dat er vaak staat: Opdat vervuld zou worden... Na het een en ander uitgelegd te hebben over Abraham, want de Joden noemden zich kinderen van Abraham, en over David als beeld van Jezus de Grote Koning die de Joden verwachten, was hun conclusie: God is trouw! Hij doet wat Hij zegt al duurt het 2.500 a 3.000 jaren. En reflecterend vroegen zij zich af. Hoe trouw ben ik? Ben ik te vertrouwen. Ben ik trouw aan mezelf en naar de ander? Een prachtig principe om over na te denken maar nog mooier om tot actie over te gaan. Handelen in relaties waarin we die trouw niet hebben getoond en die rechtzetten door verantwoording te nemen, vergeving te vragen en doen wat nodig is.Het ooh, ja dat heb ik vaker gelezen is niet behulpzaam bij het Bijbel lezen. De Bijbel wordt dan saai. De Bijbel zoekend naar principes lezen maakt de Bijbel spannend en dan doet het een appel op ons leven.Bijbel lezen kan best leuk en spannend zijn als je er acties aan toevoegt. Zelfs heel spannend...
Met vragen blijven zitten...
"Geef Mij je hart en doe wat je wilt!"Na het lezen van dit boek zou je met vragen kunnen blijven zitten. Dat is niet heel raar, want dat is juist de bedoeling. Er worden je instrumenten gegeven en een raamwerk aangeboden waarlangs je je antwoorden kan vinden in jouw specifieke situaties. De Bijbel is niet een receptenboek, maar meer een omgekeerde encyclopedie. De verhalen vertellen je de principes en geven je de grote lijn, maar niet de specifieke antwoorden op je specifieke vragen.Ik stelde mijn moeder ooit de vraag: "Mam, waarom moet je trouwen?" Een antwoord anders dan, 'het hoort zo,' had ze niet. Had ze echter dit boek gelezen, dan had ze kunnen weten dat trouwen of een trouwbelofte afleggen is gebaseerd op een aantal principes zoals: liefde, veiligheid, vertrouwen, respect, communicatie en nog meer. Met die principes allen tezamen zou zij een antwoord op mijn vraag hebben kunnen formuleren.Een gesloten algemeen vraag als: Ben je voor of tegen abortus is dan ook niet te beantwoorden, omdat er verschillende principes in verschillende specifieke situaties gelden. Een antwoord op die vraag in een vorm als: 'Ik ben voor het leven', illustreert dat zonder uitleg.Een belangrijk uitgangspunt voor die principes en dus voor ons leven is: Heb je naaste lief!Tot een volgende keer.
Geef Mij je hart... En dat betekent?
Wat is dat nou, je hart? Geef je hartje maar aan Jezus... Wat zeggen we dan, wat bedoelen we? Het is zo vaag.In de Bijbel lezen we nog meer van dat soort citaten zoals: Maria overlegde al deze woorden in haar hart..., Heb de Heer uw God lief met geheel uw hart..., God verharde het hart van Farao. In de Nederlandse taal kennen we ook van die uitdrukkingen: Het hart verliezen, Je hart er op zetten, Iemand verovert je hart... En we tekenen hartjes... Je kunt zelfs hartelijk en hartgrondig zijn. En wat willen we daarmee zeggen?We hebben er wel een gevoel, een gedachte en allerlei aannames over maar hoe zit dit nou? En dan nog in een boektitel: Geef Mij je hart...Tijd om eens wat te verduidelijken.Het woord in het Hebreeuws is לֵבָב (lebab) en wordt vertaald met het innerlijk van de mens, denken, wil, hart, ziel en begrip. In het Grieks is het καρδία (kardia) wat vertaald betekend: het centrum van alle fysische en spirituele leven.In de titel van mijn boek refereer ik aan de hierboven staande Hebreeuwse en Griekse woorden lebab en kardia. Als wij ons meest innerlijke denken, willen, voelen en begrijpen dat is ons spirituele en fysische leven aan God overgeven, dan worden wij Hem gelijkvormig. Het is dan logisch dat we doen wat Zijn hart verlangt. Dat dit niet van vandaag op morgen gebeurt lijkt mij logisch. Dit proces wordt ook wel het proces van heiliging genoemd en duurt ons aardse leven lang. Ons denken, willen, voelen en begrijpen wordt daarbij getransformeerd of zo je wil hervormd en vindt plaats door het ons eigen maken van Gods waarheid. (Romeinen 12:2) We nemen Gods Woorden, de onderwijzingen van Jezus dan aan als De Waarheid en dat betekent, dat we Hem en wat Hij over zichzelf zegt ook aannemen als waarheid. Op eigen kracht lukt ons dat niet of slechts ten dele. We blijven falen. God heeft ons daarom een Hulp gegeven, de Heilige Geest. We staan er dus niet alleen voor! En ons falen? Daar is Hij ondermeer voor gestorven en wat nog meer is weer opgestaan!Wij hoeven onszelf dus niet meer te veroordelen, wel moeten we soms nog op de blaren zitten. Maar die blaren vertellen ons wel wat namelijk... Er is vooruitgang!
Wat ik Denk Spreek ik, wat ik Spreek Doe ik. En dat bepaalt mijn toekomst!
Als christenen zijn we ons vaak niet zo bewust van ons spreken. Ik dus ook niet! Waar we ons al helemaal niet zo bewust van zijn is het feit dat onze daden harder spreken dan onze woorden. En door de waan van alle dag zijn we als christen ons niet bewust, dat we een wandelend reclamebord zijn voor God, Jezus en hoe Hij is.In Jezus' tijd wisten de Romeinen hoe het leven eruit diende te zien. In Rome moest je de keizer aanbidden en als je dat gedaan had dan kon je makkelijker zaken doen. In Israël wisten de Farizeeërs en Schriftgeleerden hoe je behoorde te leven volgens hun uitleg van de Thora. In Nederland zijn het de reclame- en de opiniemakers, de kranten, televisie en alle andere media naast de verschillende religies en sub-culturen die ons vertellen hoe we moeten leven. Zijn we ons nog bewust van al die invloeden? Ik vaak niet.Een van de problemen van vandaag de dag is de polarisatie tussen de verschillende groepen en meningen. Terwijl anderzijds de scheidingsmuren tussen kerken en religies schijnen te verdwijnen. De mening dat niemand De Waarheid heeft is gemeen goed geworden. Ieder mag zijn eigen waarheid hebben. We respecteren elkaar... of is het tolereren elkaar. Anderzijds zien we door de polarisatie dat we meer te maken krijgen met extreme groepen, zoals ondermeer religieus, nationalistisch, etnocentrisch, klassen en kapitaal.Is dat positief te noemen? Ik ben van mening dat de liefde vaak ver te zoeken is. Het basis principe: Heb je naaste lief is veelal ver te zoeken. Waar horen wij het geluid en zien wij de daden van mensen die Jezus niet alleen navolgen, maar ook geloven dat Hij ons door zijn sterven en opstanding het volle leven in vrijheid heeft gegeven? Een leven dat voortkomt uit de wetenschap dat Hij voor al onze schuld en onze schaamte, al onze misdragingen boete heeft gedaan. En dat Hij ons een 'Nieuwe Wet' heeft gegeven: 'Heb God lief dat is Heb Uw Naaste Lief!' En wel met een liefde die onbaatzuchtig, verdraagzaam, geduldig, vergevend, vriendelijk, niet afgunstig, niet trots, niet snel geagiteerd en die fouten van een ander niet onthoud. Een liefde die de waarheid en het goede zoekt, beschermend en vertrouwend, gelovend en vasthoudend is. Een liefde die gelooft en en hoop geeft voor de toekomst.En Jezus dan?In Jezus' dagen was Hij die man die die liefde allemaal leefde. Hij verwacht, hoopt dat ook van ons, van jou en mij. ( 1 Thessalonisenzen 5: 18) Hij maakte zich niet druk om de regels van mensen. Hij maakte zich druk om de mensen. Hij was geen rebel die tegen een territoriaal koninkrijk of staat was. Hij rebelleerde tegen het wereldse denken en Hij toonde, leerde en leefde het Koninkrijk van Liefde. Een Koninkrijk waarbij de ander eerst komt en dan het ik. Het welzijn, het recht, de liefde, de vergeving, de verdraagzaamheid, het respecteren van de ander, zoals wij graag zouden zien dan anderen dat naar ons toe zouden doen.Als ik alleen van mijzelf houd en iedereen zou dat doen dan ... denken we werelds en worden we eenzaam. Als ieder van zijn naaste zou houden dan houden alle mensen van jou en mij. Dat is beter dan eenzaamheid. Om een idee te krijgen? Google maar eens afbeeldingen met gebruiksrechten-filter op <hergebruik, inclusief toepassinge> op 'naastenliefde' en dan eens op eenzaamheid. Zie het verschil. Het is gewoon feedback... onze realiteit. Tot de volgende keer!
Waarom VERGEVING vragen zo moeilijk is
Wat maakt vergeving vragen moeilijk? Ik heb er genoeg redenen voor...Ten eerste moet ik over mijzelf heen stappen...Ten tweede moet ik verantwoording nemen voor wat ik (niet) gedaan heb...Ten derde moet ik de ander vragen wat het met hem/haar gedaan heeft...Ten vierde geeft het de ander recht op 'schade-vergoeding'...Ten vijfde moet ik tot actie overgaan om de 'schade' te herstellen...Ten zesde misschien wil ik om welke reden dan ook de relatie niet herstellen...Jezus heeft dat allemaal voor mij (ons) gedaan... Hij legde zijn heerlijkheid af; Hij nam verantwoording voor wat wij (niet) gedaan hebben; Hij heeft onze pijn en ons verdriet, m.a.w. onze smarten op zich genomen; Hij gaat deze hele wereld herstellen; Hij zal recht doen en recht spreken en Zijn oordeel is rechtvaardig; Hij heet onze relatie tot de God, Onze Vader volledig hersteld mits wij dat willen.Als je je soms afvraagt: Wat zou Jezus gedaan hebben? Hij heeft het allemaal al gedaan!
Gewetensbezwaar?
Afgelopen weken heb ik het boek van Miklós Nyiszli, Assistent van Mengele, patholoog-anatoom in Auschwitz-Birkenau gelezen. ISBN 9789074274548 Een zeer indrukwekkend boek dat je beter niet 's-avonds laat nog gaat lezen.Wat mij met name interesseerde waren de keuzes en de daaraan voorafgaande overwegingen van deze Joodse arts. Hoe hij in deze afgrijselijke omstandigheden overeind bleef staan en zorg droeg voor zijn vrouw en dochter die elders in het kamp waren ondergebracht.Een boek van keuzes en overtuigingen, een man die koos om te leven maar niet ten koste van alles. Hoe in dat kamp op de drempel van de dood als alle gevangenen voor de verbrandingsoven staan -een paar dagen voor de bevrijding- een Jood opstaat en getuigt dat een ondoorgrondelijke wil het Joodse volk de dood in heeft gejaagd. uit zijn betoog blijkt dat niet God dat doet want die heeft het kostbare leven gegeven.Miklós Nyiszli koos voortdurend voor het leven, voor de ander, zijn gezin, vrienden en collega's em dan voor zichzelf. Een principe dat ook voor ons geldt!"Zie, ik houd u heden het leven en het goede voor, maar ook de dood en het kwade: doordat ik u heden gebied de Here, uw God, lief te hebben door in zijn wegen te wandelen en zijn geboden, inzettingen en verordeningen te onderhouden, opdat gij leeft en talrijk wordt en de Here, uw God, u zegene in het land, dat gij in bezit gaat nemen. Maar indien uw hart zich afwendt en gij niet luistert doch u laat verleiden en u voor andere goden nederbuigt en hen dient, 18dan verkondig ik u heden, dat gij zeker te gronde zult gaan; niet lang zult gij leven." Deteronomium 30: 15-18a NBG 1951
Wat er nog meer in het boek zit?
Veel gelovigen maar ook 'niet-gelovigen' vragen zich af wat de zin is van hun leven. Als zij geloven in een hogere macht dan volgt de vraag vaak: God wat is uw plan voor mijn leven. Oud en jong houdt zich met deze vraag bezig. Men is soms zo geobsedeerd door deze vraag dat men vergeet te leven. De angst om het plan, het doel te missen is dan enorm groot. Voor mij past dit geheel in het denken van deze tijd. Mijn opleiding, mijn carrière, mijn bezit, mijn partner, mijn..., mijn..., en mijn... De wereld draait om het mijn. Mijn recht, mijn grenzen en mijn leven... Ja dan moet mijnzelf het ook weten. Wat als het leven niet draait om het 'mijn'. Wat als het leven draait om 'de ander'? En als we dat ontdekt hebben en uitleven dan komen wij onszelf tegen. De Bijbel noemt dat: Wat wilt houden zul je kwijt raken en wat je weggeeft zul je terug ontvangen.In het boek "Geef Mij je hart en doe wat je wilt!" kun je lezen hoe 'je-zelf' te ontdekken en hoe jij tot een bestemming kunt komen die bij jou past!
RTV Oost Radio Uitzending
Afgelopen zondagochtend 21 juli een interview met RTV Oost over mijn boek "Geef Mij je hart en doe wat je wilt!" gehad. Het interview met Ina Brouwer geeft een indruk van het boek en is natuurlijk niet compleet. De uitzending is te beluisteren via de onderstaande link en duurt ca. 20 minuten. https://www.rtvoost.nl/radio/programma/131/Hoogtij/aflevering/515423
Leest Lekker Weg Hoor
En wat zeggen de mensen? Ik neem het boek mee op vakantie...Leest lekker weg hoor...Ik wou dat ik de tijd kon vinden om het te lezen...Leuk boek voor mijn vakantieVoor mij is het nog even wachten op de eerste recensie die iemand gaat schrijven en het delen van berichten is ook enorm leuk.